1494. Secesyjna złota brosza z diamentami.

Secesyjna złota brosza z lat 1900., oprawiona w srebro i ozdobiona diamentami różnej wielkości o szlifie róży holenderskiej.

W Budapeszcie końca 19. wieku jubilerstwo nie było jedynie rzemiosłem, lecz formą artystycznego wyrazu i wyrafinowanego gustu. Do wybitnych postaci tej epoki należał Károly Bachruch, który rozwijając rodzinną firmę, stał się uznanym przedstawicielem węgierskiego złotnictwa. W pracach jego warsztatu precyzyjny kunszt rzemieślniczy, bogate zdobnictwo i szacunek dla historycznych tradycji łączyły się w jedną całość.

Twórczość Bachrucha charakteryzowała się staranną obróbką szlachetnych materiałów, stosowaniem techniki emalierskiej oraz harmonijnym układem pereł i kamieni szlachetnych. Warsztat wytwarzał nie tylko wyjątkową biżuterię, ale także reprezentacyjne wyroby ze srebra. Jego dzieła reprezentowały tę artystyczną wizję przełomu wieków, która wzbogaciła tradycyjne techniki złotnicze o nowe formy i wyrafinowane detale.

W sztuce jubilerskiej Károly'ego Bachrucha bogactwo dekoracyjne i kunszt rzemieślniczy ściśle się ze sobą wiązały. Powiązane z nim, udokumentowane klejnoty również świadczą o tym, że jego warsztat funkcjonował w świecie ówczesnego, wyszukanego jubilerstwa. Forma broszy widocznej na fotografii stanowi pasjonującą paralele z estetyką tego okresu.